
«آتش زنده» کامکارها در شب زمستانی تهران
کنسرت گروه ارکسترال کامکارها با عنوان «آتش زنده» درحالی شب گذشته برگزار شد که در هر دو سانس آن با حضور پرتعداد علاقهمندان به موسیقی به ویژه موسیقی کُردی همراه بود. در شامگاه ۱۲ اسفند ۱۴۰۳، هتل اسپیناسپالاس تهران میزبان رویدادی بود که گویی جان تازهای به این مکان بخشید. بیش از ۳۰۰۰ نفر از مخاطبان موسیقی ایرانی در دو سانس ۱۹ و ۲۲ مهمان ساز و آواز کنسرت ارکسترال آتش زنده کامکارها بودند.
گروه کامکارها که یکی از برجستهترین گروههای موسیقی ایرانی هستند و اجراهای متعددی در سطح جهان ازجمله در مراسم جایزه صلح نوبل داشتهاند، به میزبانی فیدیبو در دو سانس در اسپیناسپالاس تهران به اجرای برنامه پرداختند. این کنسرت با حضور ارسلان، ارژنگ، اردشیر، اردوان و قشنگ کامکار و با رهبری ارکستر ارسلان کامکار از خانواده کامکارها در کنار گروه ارکستر برگزار شد.در کنسرت ارکسترال آتش زنده کامکارها،خوانندگانی چون مریم ابراهیمپور،هامون هاشمی،کیوان جعفر وآرش دوگوهری برخی از قطعهها را بهصورت چرخشی اجرا کردند. همچنین پنج همخوان شامل امیرحسین مزارعی، محمد نوید، الهام نورانی، نیکا افکاری و هاریلا نورانی به سرپرستی هامون هاشمی، خانواده کامکارها و نوازندگان را همراهی میکردند.
رپرتوار این کنسرت بهترتیب اجرا در هر دو سانس شامل قطعههایی چون «سنایی»، «نوروز»، «خوشه هورامان»، تکنوازی اردوان کامکار، «آفتاب میشود»، «کتانه»، «لرزان»، «میان تاریکی»، «کاروان»، «شیرینگیان»، «قاسمخان» و «آمنه تو گلی» بودند. این قطعات با آهنگسازی ارسلان کامکار و رهبری او، ترکیبی از موسیقی سنتی کردی و فارسی را با همراهی و همنوایی سازهای کلاسیک و ایرانی، به نمایش گذاشتند که این مسأله میراث فرهنگی خانواده کامکارها را در دید حاضران در سالن برجسته کرد. لازم به توضیح است که کامکارها به نواختن سازهایی مانند تار، دف، سه تار، تنبک، سنتور و کمانچه از خانواده سازهای موسیقی دستگاهی و سنتی و همچنین آهنگسازی پیچیده و ترکیبی قطعهها معروف هستند.
این کنسرت یک تجربه فرهنگی و موسیقایی عمیق بود که با تلفیقی از موسیقی کردی و فارسی، مخاطبان را به سفری در فرهنگ و تاریخ ایران بهویژه خطه کردستان میبرد. در ابتدای این کنسرت و در میان دستزدنهای حاضران در سالن، قشنگ کامکار اولین هنرمندی بود که روی استیج آمد و در ادامه ارسلان کامکار بر صحنه گام نهاد و ارژنگ، اردشیر و اردوان درکنار وی قرارگرفته و هریک باساز خویش آماده خلق اثری بینظیرشدند.ترکیب زوجخوانندههای قطعهها بارهاتغییر کرد و درقطعههای«نوروز»، «کتانه»، «میان تاریکی»، «شیرینگیان»، «قاسمخان» و «آمنه تو گلی» شاهد ترکیب مریم ابراهیمپور و کیوان جعفر بودیم؛ قطعههای «خوشه هورامان» و «لرزان» رازوج آرش دوگوهری وکیوان جعفرخوانندگی کردند و«آفتاب میشود» و«کاروان» هم با همخوانی مریم ابراهیمپور و هامون هاشمی اجرا شد.
امیرحسین حیدری | گروه فرهنگ و هنررپرتوار این کنسرت بهترتیب اجرا در هر دو سانس شامل قطعههایی چون «سنایی»، «نوروز»، «خوشه هورامان»، تکنوازی اردوان کامکار، «آفتاب میشود»، «کتانه»، «لرزان»، «میان تاریکی»، «کاروان»، «شیرینگیان»، «قاسمخان» و «آمنه تو گلی» بودند. این قطعات با آهنگسازی ارسلان کامکار و رهبری او، ترکیبی از موسیقی سنتی کردی و فارسی را با همراهی و همنوایی سازهای کلاسیک و ایرانی، به نمایش گذاشتند که این مسأله میراث فرهنگی خانواده کامکارها را در دید حاضران در سالن برجسته کرد. لازم به توضیح است که کامکارها به نواختن سازهایی مانند تار، دف، سه تار، تنبک، سنتور و کمانچه از خانواده سازهای موسیقی دستگاهی و سنتی و همچنین آهنگسازی پیچیده و ترکیبی قطعهها معروف هستند.
این کنسرت یک تجربه فرهنگی و موسیقایی عمیق بود که با تلفیقی از موسیقی کردی و فارسی، مخاطبان را به سفری در فرهنگ و تاریخ ایران بهویژه خطه کردستان میبرد. در ابتدای این کنسرت و در میان دستزدنهای حاضران در سالن، قشنگ کامکار اولین هنرمندی بود که روی استیج آمد و در ادامه ارسلان کامکار بر صحنه گام نهاد و ارژنگ، اردشیر و اردوان درکنار وی قرارگرفته و هریک باساز خویش آماده خلق اثری بینظیرشدند.ترکیب زوجخوانندههای قطعهها بارهاتغییر کرد و درقطعههای«نوروز»، «کتانه»، «میان تاریکی»، «شیرینگیان»، «قاسمخان» و «آمنه تو گلی» شاهد ترکیب مریم ابراهیمپور و کیوان جعفر بودیم؛ قطعههای «خوشه هورامان» و «لرزان» رازوج آرش دوگوهری وکیوان جعفرخوانندگی کردند و«آفتاب میشود» و«کاروان» هم با همخوانی مریم ابراهیمپور و هامون هاشمی اجرا شد.